ഡെയ്സി

ഓടികിതച്ച് വിയര്ത്തുവന്നൊരു ദിനം 
മറുപടിയില്ലാതെ പടിവാതില്‍ തൊട്ടുപോകെ,
സദാ ധ്യാനിച്ചിരുന്നൊരാത്മാവ്, 
ഇന്നും മൌനത്തിലാണ് !!
വിതുമ്പും നൊമ്പരങ്ങള്‍ നിന്‍ നെഞ്ചകം എല്ക്കെ-
ഒന്നു തലോടിയ മാത്രയിലിറ്റ് വീഴും കണ്ണുനീര്‍ -
കരഞ്ഞുറങ്ങവെയൊന്നു പിടയുന്നു,
ഞാന്‍ നിനക്ക് ആരെന്ന് ?
മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന മലകള്‍ മൂടിയ താഴ്വാരങ്ങള്‍ -
കടും വെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ണു പൊള്ളിക്കെ
മതിയാവാതെ പോയ ഒരു ഉത്തരത്തിന്നായ്,
വലിയ വാക്കുകള്‍ തിരഞ്ഞ് നീയെന്‍
നെറുകയില്‍ പടര്‍ത്തിയ കുങ്കുമ-
ചുവപ്പില്‍ വിടര്‍ന്ന വദനം മറച്ച്,
പിന്നെയുമൊരു മറുപടിക്ക് കാതോര്‍ത്തോ !!
ആലിപ്പഴം പൊഴിച്ചതും ദേവദാരു പൂത്തതും
ഇന്നും ഇന്നലേയുമെന്നപോലെ-
ഋതു മറന്നു ചോദ്യമുയര്‍ക്കുമൊരു കഥയില്‍
നീയെന്റെ സ്നേഹത്തെ വരച്ചു തുടങ്ങി!
ഒടുവില്‍, നമ്മുടെ നിയോഗം ഒന്നു ചേര്‍ന്ന,
പുഞ്ചിരിയില്‍ യാത്ര തുടരെ
നിരന്തരം അറിഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന്നളവുകോല്‍
അതിന്നാഴം തിരഞ്ഞെന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു !!!

ഒരു യാത്രയുടെ അന്ത്യത്തില്‍ 
നിന്നെ ഈ വിധം കാണുക-
ദുഖമാണ്.
ഒരാണ്ടിന്റെ തീര്‍പ്പുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ 
തളര്‍ന്ന നിന്നില്‍, 
മരിച്ചു മറഞ്ഞൊരാ വെണ്‍താരകങ്ങളും, 
നിനവിലെ വസന്തം വെണ്ണീറാക്കിയ മധുരസ്മൃതികളും
പന്ത്രണ്ടു ദളമുള്ള പൂവില്‍ -
കൊഴിഞ്ഞു വീണൊരു ഓര്‍മയാവുന്നു.
നിഷ്ക്രിയരുടെ മൌനത്തിന്നിടയിലും,
അനുചിതമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കിടയിലും,
നര വീഴാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ നിറവില്‍
യുവത്വത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പിനാല്‍,
തേജസ്സുള്ള നിന്റെ പ്രതീക്ഷകള്‍
ഈ ലോകത്തെ വീണ്ടും നയിക്കട്ടെ

നിനക്കായ്....
വിരുന്നുശാലകള് ഒരുങ്ങുന്നു....
പൊന്നിന്‍ പാദസരങ്ങള്‍ ചിരിക്കുന്നു .....
കത്തുന്ന കരള്‍പൂവിന്‍ മണമുയരുന്നു.....
ഇവിടെങ്ങും കാലിടറാതെ,പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷകള്‍
ഒരു നവ വര്‌ഷത്തിനായ് ആര്‍പ്പുവിളിക്കുന്നു.....
എങ്കില്‍, ഞാനും ചേരട്ടെ നിന്നോടൊപ്പം,
നിറമുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍,
ഒരു ചുവന്ന പനിനീര്‌പൂവുമായ്.....

ഏവര്‍ക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ
പുതുവത്സരാശംസകള്‍ !!!

ഒരു ഡിസംബറിന്റെ കുളിരിലാണ്
എന്റെ പ്രണയമെന്നെ തിരഞ്ഞെത്തിയത് .
വെളുത്ത പൂക്കളില്‍  ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളാല്‍,
പറയാതെ പറഞ്ഞ ഇഷ്ട്ടം.

തിളക്കമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെ തിരഞ്ഞ്-
നിലാവിന്നിഴകളാല്‍ ഞാനൊരു മാലാഖയായി.
പ്രണയപര്‌വത്തിന്നേകാന്തതയില്‍-
ദിവാസ്വപ്നങ്ങള്‍ പുഞ്ചിരി തൂവിയതുമന്നാണ്.

തിളങ്ങിതുളുമ്പും അരുവികളും
പാദസരം കിലുക്കിയുണര്ത്തിയ പുല്‍ക്കൊടിയും
തഴുകിതലോടിയ തെന്നലും തപ്തമായ എന്റെ-
ഹൃദയം തൊട്ടൊരു പ്രേമകാവ്യം രചിച്ചതുമന്നാണ്.

കുറുനിരകൊണ്ട് കവിള്‍ത്തടം  ചുവന്നതും
തേന്‍കുടം ഉടച്ചിട്ട സ്നേഹമന്ത്രങ്ങളാല്‍-
മിഴിപൂക്കള്‍ മറന്ന ചിത്രശലഭങ്ങള്‍,
ഹരിതശയ്യയില്‍ വീണമര്‌ന്നതുമന്നാണ്.

സ്നേഹാകുലയായ് അലിഞ്ഞുതീരുമാ മഞ്ഞിന്റെ-
തീരത്ത് ഞാനൊരു മണവാട്ടിയായി.
പ്രേമമുണര്ത്തിയ  മോതിരവിരലില്‍
ഒരു തരി മഞ്ഞിനാലവന്‍ ‍ മുദ്ര വച്ചതുമന്നാണ്.

ഒരു കവിതയുണ്ടെന്റെ മനസ്സില്‍
അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കാണാന്‍ മറന്നതും 
അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എഴുതിപ്പിടഞ്ഞതും 
അമ്മയെന്ന നിത്യ സത്യം 

യൗവ്വനത്തില്‍  അരുതുകള്‍-