ഡെയ്സി

യാത്ര പറഞ്ഞുപോയ ഇന്നലെകളിൽ
എന്നെ നനയാതെ പോയൊരു
മഞ്ഞുതുള്ളി.
ഏകാന്തതതകളിൽ
നനുത്ത ഓര്മ്മകളിലൂടെ
അവളെന്നെ തിരഞ്ഞെത്താറുണ്ട്
സ്നേഹം കൊണ്ടാൽ ചിതറുമവൾ,
കാറ്റിനൊപ്പം
ചൂട് തട്ടാതെ
പുല്ലിലും പൂവിലും
ശലഭത്തിൻ ചിറകിലും
ഒളിച്ച് യാത്ര തുടരുന്നു
വെയിൽ ചിരിക്കുമ്പോൾ
എന്റെ മനസ്സ് പിടയാറുണ്ട് !
ഉടയാതെ ഉലയാതെ
അവളെന്നെ അണയാൻ
ഞാനും കൊതിക്കുന്നുവല്ലോ ?
വസന്തം വന്ന്
സുഗന്ധം പരക്കുമ്പോൾ
ഓര്ക്കാതെ തൊടുന്ന മഴയിൽ
മണ്ണ് കുതിരുമ്പോൾ
അവളെ ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാറുണ്ട് !
ആ ചുണ്ടുകൾ
രുചിയുടെ നറുതേൻകണം
എന്നിൽ പകരുവാനായ്
എന്നരികെ എവിടെയോ
ഉണ്ടെന്ന് ഞാനറിയുന്നു.

ഈ തീരമിന്നു ശൂന്യമാണ് !
കാഴ്ചകള്‍ ബാക്കിയാക്കി 
തിരക്കിട്ട് മടങ്ങുന്ന തിരകള്‍ക്കൊപ്പം 
കാലം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞോ ഓര്‍മയുടെ 
കാല്‍പ്പാടുകള്‍ ??
സ്നേഹിക്കാന്‍ ഒരു മനസ്സും 
നോവാനൊരു ഹൃദയവുമുണ്ടെന്ന്
നീ അറിയിക്കും വരെ,
ഞാന്‍ കരഞ്ഞിരുന്നില്ല!
വിരല്തുമ്പിനാല്‍ തൊട്ടെടുത്ത
പ്രണയമെന്റെ നെറ്റിയില്‍ പടര്‍ത്തി
ചിന്തകളില്‍ വിരുന്നു വരും വരെ
പരിഭവങ്ങള്‍ വരികളില്‍ ഒളിച്ചിരുന്നില്ല !
ആരോ നെയ്ത സ്നേഹനൂലിനാല്‍
നീയെന്‍ മോതിരവിരല്‍ മറക്കും വരെ
ഞാനെന്നെ അറിയാതിരുന്നുമില്ല!
ഇന്നീ തീരം നീയാണെന്നും
തിരകള്‍ എന്റെ ഉള്തുടിപ്പുകളാണെന്നും
ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.

അവള്‍ ചിരിക്കാറുണ്ട് 
ഇമകള്‍ പൂട്ടി 
ചൊടികള്‍ ചുവപ്പിച്ച് 
ആര്‍ത്തു ചിരിക്കുമ്പോള്‍ 
അടരാന്‍ തുടങ്ങും നീര്‍മണിക്കു-
വീഴാനിടം നല്‍കാതെ വണ്ണം !
ഇരുളില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി
എന്തിനോ തിരഞ്ഞെന്നപോല്‍
തേങ്ങലുകളെ ഒതുക്കി
വെളിച്ചത്തില്‍ തിളങ്ങുന്ന
നനഞ്ഞ കവിള്‍ തടങ്ങള്‍
ചേലതുമ്പില്‍ മറച്ചും
വിയര്‍പ്പിനെ പഴിചാരി
ഓരം ചേര്‍ന്നു പോവുമൊരു ചിരി !
വരികള്‍ക്കിടയിലുറങ്ങും
മൗനത്തില് വിടരുമര്‍ദ്ധസ്മിതം
ഒരു മഴയെ തിരയാറുണ്ട്,
ആരുമറിയാതെ!
ഒരു കളിവാക്കിനു പോലും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ്,
അവന്റെ ചുമലില്‍ മഴയാകാറുമുണ്ട് !
ചിരി അണിഞ്ഞൊരു ചിത്രത്തില്‍
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുമവളെ
മോഹിക്കരുത് !
അവളെ,
കാറ്റ് വസന്തത്തിനു
ഒറ്റു കൊടുത്തത് നീയറിഞ്ഞില്ലേ?

ഇല്ല, ഇനി വയ്യ !
നീയറിയാതെ പോവുന്ന
കാത്തിരുപ്പുകളില്,‍ ‌
എന്നെ തൊട്ടും തലോടിയും
അവശയായ ഒരു
ദിവസത്തിന്റെ പാതിയില്‍
കണ്തുറന്ന കിനാക്കള്‍ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാന്‍ !

ഒടുവില്‍ ഇരുള്‍ വിഴുങ്ങുമീ നിശബ്ദതയില്‍
നീറുന്ന യാഥാര്‍ത്യങ്ങളെന്നില്‍ ഭാരപ്പെടെ
ആത്മാവിനെ മുണ്ഡനം ചെയ്ത്
അനാഥമാക്കിയ ദേഹിയില്‍ നിന്നും
നിന്റെ ഓര്‍മകളെ
കഴുകിക്കളയാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ !

കണക്കു കൂട്ടലുകള്‍ക്കൊടുവില്‍,
നിര്‍ണ്ണയിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത
സ്നേഹം ബാദ്ധ്യതയാണ് ;
പിറക്കേണ്ടാത്ത ചിന്തകള്‍ ഇനിയുമുണ്ട്;
ചിതല്‍ മൂടിയ മനസ്സുകള്‍
ഒന്നാണെന്ന മിഥ്യയെ വെല്ലു വിളിക്കെ;
മുന്നില്‍ രണ്ടായി വഴിമാറുന്ന
ചില സത്യങ്ങള്‍!

അതിരുകളില്ലാത്ത അസ്വസ്ഥതകളില്‍
എന്റെ ചിന്തകള്‍ ചലനമറ്റിരിക്കുന്നു
അളന്നു തിട്ടപ്പെടുത്തിയ
ആറടിമണ്ണില്‍
എനിക്കു മുന്‍പും പിന്‍പും
വന്നു വീഴുന്ന അപരിചിതര്‍ക്കിടയില്‍
കണ്ണും കാഴ്ചയും
ഹൃദയവും പ്രണയവും
അഹങ്കാരവുമാത്മാവുമില്ലാതെ ഞാനും.!
ജനിമൃതികളുടെ കണക്കും
ഒരു പേരും കുറിച്ചെന്‍ ജീവിതത്തെ
ഉണങ്ങിയ പനിനീര്‍ദലങ്ങളാല്‍
അലങ്കരിക്കേണ്ട.!
പിതൃക്കള്‍ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങളൂട്ടി
വളര്‍ത്തിയ മാവും, പ്ലാവും, പേരയും
തളിര്‍ക്കുകയും
കായ്ക്കുകയും ചെയുന്ന
മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍
ചോരത്തുള്ളികള്‍ ചിതറിയപോല്‍
പൂവിട്ട പനിനീര്‍ ചെടിയുടെയും
മണം മറന്ന സുന്ദരിയാം കാട്ടു മുല്ലയുടെയും
വേര് വന്നു തൊടുമകലത്തില്‍
എന്നെ മറവു ചെയ്ക,
എന്നെ മറക്കുക !
ഒരു പൂവായ് വീണ്ടും ജനിക്കാനനുവദിക്കുക !