എത്ര തനിച്ചാണിന്നു ഞാന്..
ഒരു പാട്ടിനൊടുവില്
ഈണം തെറ്റി വീണൊരു
പാതിരാമഴയില് കൊഴിഞ്ഞ
മാമ്പൂവിന് തേങ്ങലാണ്
ഈ മുറി നിറയെ!
വിറയ്ക്കുന്ന വിരല്ത്തുമ്പില്
നിന്നൂര്ന്നു വീണു മരിച്ച
അനാഘ്രാത കുസുമങ്ങള്ക്ക്
പറഞ്ഞു തീരാത്ത കഥകളുടെ
നൊമ്പരം നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന
ശാഖിയുടെ മിഴിനീര് തര്പ്പണം..
മരവിക്കുന്ന തണുപ്പില് ഒരു
ഊഷ്മളമൃദു സ്പര്ശത്തിനെ
വരവേല്ക്കാന് കാതോര്ത്ത
വാതില്പ്പാളികള്ക്കിടയിലൂടെ
ഇക്കിളിയിട്ടടര്ന്ന പോല്
പാറി നിറയുന്ന മഴപ്പാറ്റകള്..
എന്നിലും നിന്നിലുമായി
ഏറെ പങ്കുവയ്ക്കപ്പെട്ട
കുരുന്നോര്മ്മകളുടെ നനവില്
എന്നോ അന്യമായ ഗന്ധം തേടുന്നു
ഇന്നുമോരോ മഴവിരലും
ഈ മണല്ക്കാട്ടില് പോലും ...
