RSS
Container Icon

പ്രഭാതം








ഉദിച്ചുയരുന്ന ചുവന്ന കിരണങ്ങളാല്‍ കണ്ണുകള്‍ നോവുമ്പോള്‍-

എന്നെ ഞാനാക്കുന്ന- ഊര്ജമെന്നില്‍ നിറയും! 

ഇന്നിതാ, ഒന്നുകാണാന്‍ ഓടിയെത്തിയ എന്റെ- 

കാഴ്ച മറച്ച് വിളിക്കാതെ വിരുന്നുവന്നൊരഥിതി -

അന്തിച്ചുനിന്ന എന്നെയും പൊതിഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു-

മഞ്ഞു മൂടികെട്ടിയ കാഴ്ചയില്‍ മിഴികള്‍ അടഞ്ഞു പോയി.

വീണ്ടും ഉണര്‍വ് നല്‍കിയത് നിന്റെ മുഖമാണ്,

സൂര്യന്റെ തേജസ്സില്‍-സ്വര്‍ണനിറമുള്ള -

നിന്നിലാണെന്റെ ചെഞ്ചോടികള്‍ തിളങ്ങിയത്.

ഇതളിന്നാഴങ്ങളില്‍‍ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നിഗൂഡ സൌന്ദര്യത്തിലാണ് -

ഓരോ ആയുസ്സും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നി

ഇനിയുമൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കില്‍-

നിന്നോളം സുകൃതം ചെയ്തൊരു പൂവായ് വിരിഞ്ഞില്ലയെങ്കിലും-

പ്രഭാതങ്ങളിലിറ്റ് വീഴുന്ന പ്രകൃതിതന്‍ വിയര്‍പ്പു കണമായ്-

നിന്നെ ഉണര്ത്താനൊരു ‍ മോഹം ബാക്കിവെക്കുന്നു!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

9 comments:

റഈസ്‌ said...

വായിച്ചു....ഇഷ്ടായി

റോബിന്‍ said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്....

SREEJITH NP said...

നല്ല കവിത. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

Vineeth vava said...

ബാക്കി വച്ചേക്കു സുഹൃത്തേ....

ajith said...

മോഹം ബാക്കി
പിന്നെയും ബാക്കി
മാനവജീവിതം അങ്ങനെ..!!

sumesh vasu said...

നല്ല വരികൾ. ഇനിയുമെഴുതുക

Daisy George said...

എല്ലാവര്ക്കും നന്ദി

safeer mohammed said...

Nice

safeer mohammed said...

Nice

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...